Podziel się

Na bieżąco


23 października 2014, imieniny Ignacego, Marleny, Marleny

Odkryj zaginione wnętrza Wawelu!

Zamek Królewski na Wawelu otwiera nową część wystawy „Wawel Zaginiony”. W nowej aranżacji pokazany zostanie bogaty zbiór renesansowych detali architektonicznych i rzeźby.

Zobacz galerię zdjęć

Wawelskie lapidarium jest kolekcją muzealną i znaczącą częścią ekspozycji „Wawel Zaginiony”.
W ramach aranżacji, zaprojektowanej przez Adama Młodzianowskiego według koncepcji i scenariusza prof. Jerzego Szablowskiego, prezentowana była w jednej z sal wystawowych tylko niewielka część detali. Poszerzenie ekspozycji lapidarium o kolejne trzy sale pozwoliło na wprowadzenie nowej myśli przewodniej, która prezentuje bogaty zbiór wawelskich detali – elementów wystroju architektonicznego, ale także pokazuje losy tej kolekcji (sposób pozyskiwania w trakcie prac konserwatorskich, migrację obiektów, ich wtórne wykorzystanie). Podstawą nowej struktury wystawy stał się dobór obiektów zgodny z miejscem ich pozyskania lub pierwotnego usytuowania. 

W nowej aranżacji sala I – istniejąca w dotychczasowej ekspozycji - obejmuje detale architektoniczne związane z dziedzińcem arkadowym Zamku Królewskiego na Wawelu.

Zamurowane w XIX wieku galerie krużgankowe odzyskały swój pierwotny wygląd w czasie prac konserwatorskich, podjętych w 1906 roku pod kierunkiem Zygmunta Hendla. Oryginalne elementy kamieniarki, które zastąpiono kopiami stanowiły część zbioru lapidarium sukcesywnie wzbogacanego fragmentami pochodzącymi z późniejszych prac konserwatorskich i archeologicznych. W nowej aranżacji odtworzono – przy użyciu oryginalnych elementów z zasobów działu Lapidarium – układ kolumny II piętra galerii krużgankowej.

W sali II eksponowane są detale architektoniczne pochodzące z wystroju pałacu królewskiego, oraz detale odnalezione w czasie prac archeologicznych na dolnym tarasie ogrodów królewskich.  
W obrębie glifu okiennego, na tle ekranu z rysunkowym komentarzem, znalazł się zespół złożony
z pilastra i głowicy – pierwotnie fragment obramienia okiennego elewacji wschodniej skrzydła
zachodniego. Na jednej ze ścian umieszczono wykonaną przy użyciu oryginalnych elementów
kamieniarki – rekonstrukcję obramienia okiennego. Uzupełnieniem tej części ekspozycji  są umieszczone na ścianie – w pobliżu glifu okiennego – dwa fragmenty pilastrów oraz zespół gzymsów ukazujących kilka motywów ornamentacyjnych. Prezentowany jest także zespół detali pochodzących z badań archeologicznych na terenie ogrodów.

W sali III eksponowane są obiekty pochodzące z katedry wawelskiej i innych obiektów sakralnych. W przypadku dwóch z nich – ołtarza tzw. zatorskiego i tympanonu z nagrobka biskupa Tylickiego – połączonych dodatkowo historią przeniesienia obiektów do Zatora i ich powrotu na wzgórze wawelskie. W sali tej jest prezentowana rzeźba renesansowa opata Antoniego, oraz jako uzupełnienie – tablica epitafijna z kościoła św. Jerzego, marmurowe zwieńczenie nagrobka, pilaster z wyobrażeniem putta. Punktem centralnym ekspozycji jest ołtarz tzw. zatorski wraz z jego graficzną rekonstrukcją .

Sala IV przeznaczona została  na ekspozycję odlewów gipsowych dekoracji kaplicy Zygmuntowskiej, z zasobów działu lapidarium Zamku Królewskiego na Wawelu. Kolekcja składa się z trzech zespołów. Najstarszy powstał w latach 1868-74 z inicjatywy Muzeum Techniczno-Przemysłowego w Krakowie. Muzeum, które powstało z inicjatywy dr Adriana Baranieckiego, prowadziło także działalność edukacyjną i wydawniczą. W związku  z pracami nad publikacją  „Albumu ozdób z kaplicy Zygmuntowskiej i dwóch nagrobków: Stanisława Borka (+ 1556) i Wielkiego Marszałka Piotra Kmity (+1505) w Katedrze Krakowskiej” wykonano kilkadziesiąt odlewów dekoracji rzeźbiarskiej kaplicy. Drugi zespół  wykonano w latach 1952-1964 przy okazji konserwacji kaplicy Zygmuntowskiej, pod kierunkiem Rudolfa Kozłowskiego.

W czasie konserwacji kamiennej dekoracji wnętrza kaplicy w latach 2002-2004, wykonanej pod kierunkiem Ireneusza Płuski, odsłonięto sześć nie znanych dotąd płaskorzeźb z ornamentem groteskowym. Wykonano z nowo odkrytych płaskorzeźb odlewy gipsowe, z myślą o eksponowaniu ich w wawelskim lapidarium. Najcenniejszy zbiór stanowią odlewy wykonane w latach siedemdziesiątych XIX wieku. Aranżacja sali jest  inspirowana układem obiektów na tablicach w „Albumie ozdób…”.

Sala V – to korytarzyk łączący sale: IV i II. Zgodnie z koncepcją  wystawy – w myśl której poza prezentacją  oczywistych  walorów artystycznych zbioru, ma być ona także opowieścią o losach kamiennych fragmentów – umieszczono na ścianie korytarzyka graficzny obraz fotogrametrii ściany fundamentowej znajdującej się w obrębie rezerwatu „Wawel Zaginiony”. Ściana ta została wykonana przy wtórnym użyciu dużej ilości kamiennych detali architektonicznych (między innymi fragmentami kamiennej dekoracji kaplicy Zygmuntowskiej). Umieszczenie graficznego obrazu lica ściany, w przestrzeni zbliżonej w klimacie do miejsca, w którym się znajduje, wydaje się być zabiegiem o walorach estetycznych i poznawczych.

Kurator wystawy - dr Beata Kwiatkowska-Kopka, Kierownik Działu Rezerwatów i Lapidarium Zamku Królewskiego na Wawelu
Konserwacja obiektów – Dominik Synowiec, Barbara Kostecka, Agnieszka Wojtasik – Studenci Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie pod kierunkiem prof. Ireneusza Płuski, Kierownika Katedry Konserwacji i Restauracji Rzeźby ASP
Projekt plastyczny wystawy – Studio Projektowe Marek Suchowiak
Projekty graficzne – Piotr Kułas, Renata Paszkowska-Kwiatek

Więcej o ekspozycji na www.wawel.krakow.pl
Informacja turystyczna: tel. 12.422.51.55

 

Źródło: informacja prasowa

Wpis z dn. 2013-04-04
Powierzchnie biurowe lokale użytkowe | Biura.pl

Wydarzenia wKrakowie

promowane firmy

Dominium.pl Krakowski Serwis Mieszkaniowy
Antique Apartments
- reklama -

ostatnio udostępnione

na facebooku

Partnerzy serwisu

pokaż wszystkich »